HeidelbergHellenike

12: κατά δε την δικαιαν δικαιωσιν δει ημάς κολαζεσθαι και νυν και εν αιωνω. Πως ουν αν φευγοιμεν ταυτήν την κολασιν και επανιοιμεν εις την χάριν του Θεού;

Ο δε Θεός αναγκάζει την δικην αυτού πειθειν. Δει ουν την κατηγορίαν της ταυτής δικης ολως αποτινεσθαι υπ εμαυτων η υπ αλλων

13: δύναμεθα δε ταυτην την τιμήν ποιειν εμαυτους;

Ουδαμως. Αλλ αυξανόμεν την ημετεραν οφειλην καθημερον.

14: αποτίνει δε αλλη κτισις ητισουν τουτο το οφειλημα υπέρ ημων;

Ου δύναται. Πρώτον μεν ο Θεός ουκ εκδικει επι τίνα άλλην κτισιν την αιτίαν του ανθρώπου τινος. και δη και, Ου κτισις ουδεμια δύναται φέρειν τον βαρον της του Θεού οργης αιωνιας κατά αμαρτιαν και εκλυειν αλλους εκ ταυτης.

15: ποιον μεσίτην και σωτερα δει ημάς βλέπειν;

Σωτηρ άνθρωπος αληθής και δικαιος ων αλλα κρειττων πάντων των κτισεων. Τουτ εστίν σωτηρ Θεός αληθινος ων.