ὄτι ἔγω εἰμι οὐκ ἐμαύτῳ άλλα και σῶμα καὶ ψυχὴν καὶ ἐν ζωῂ καὶ ἐν θάνστῳ τῷ σωτῆρι πίστῳ Ἰήσου Χρίστῳ. οὖτος γαρ πάντως τετίνηκεν πάντων τῶν ἐμῶν ἀμαρτιῶν τῷ τιμίῳ αἴματι και λέλυκεν με ἐκ τυρρανίδος τοῦ διαβόλου. οὖτος δὲ καὶ επέσκοψέν με οὔτως· ὄτι οὒ θρὶξ οὐδεμία δύναται πέσειν ἐκ τὴν κεφάλην μου εἰ μὴ ὁ πατήρ μου ἐν τᾦ οὐρανῷ ἔθελει. ἀλλὰ δὲ δεῖ πάντας ἄμα ἐργάσασθαι εἰς σωτηρίαν μου. ἔμου δὲ τῷ αὐτῷ ὄντος ὁ Χρίστος διὰ πνεύματος ἀγίου αὐτοῦ ζωὴν αἰώνιόν μοι βεβαίων ποιεῖ με εἶναι ἕκονα ὅλον καὶ ἕτοιμον ἔκτοτε ζῆν εἰς αὐτὸν.
τρεις μὲν. πρῶτον μὲν ὡς μέγας αἱ ἁμαρτία καὶ ταλαιπωρία μου. δεύτερον δὲ ὅπως λύομαι ἐκ πάντων τῶν ἁμαρτιῶν καὶ ταλαιπωριῶν μου. τρίτον δὲ ὅπως δεῖ με εὐχαριστεῖν τῷ θεῷ λύοντι οὕτως.